Αφίσα - σχέδιο στο χέρι (coloring @ φώτοτσοπ) για τη συναυλία του Καταραμένου Συνδρόμου στο Λόφο του Στρέφη (05/09/10)...
Riistetyt, Sotatila, Χειμερία Νάρκη κ Slavebreed.
More at http://www.kataramenosyndromo.com/
Review για το Negligent Romantix #1, στο Fanzines.gr
(από τον nk)
"Το Negro μου άρεσε από την πρώτη στιγμή. Όχι, δεν ήταν κεραυνοβόλος έρωτας – ήταν όμως το αγόρι (ή κορίτσι, αν προτιμάτε) το οποίο συνεχίζεις να χαζεύεις μέχρι να φύγει απ’ το όπτικό σου πεδίο, και λίγο αργότερα σκέφτεσαι, ‘ah …Nice!’ Δεν το ξεχνάς εύκολα -το αναγνωρίζεις αμέσως όταν το ξαναδεις. Μικρούλι (βάραγε όμως γερά), εσκεμένα μαυρόασπρο (ναι, μαυρόασπρο -όχι, όχι ασπρόμαυρο), μας χαιρέτησε στο 4ο τεύχος μ’ ένα κόκκινο μπαλόνι σε γαλάζιο ουρανό. Παρόλο που άργησε λίγο, ο Johnny Negri επέστρεψε πρόσφατα με το Negligent Romantix. Δεν τα πάω και τόσο καλά με τον ρομαντισμό, και έχω την εντύπωση πως η μετονομασία emoφέρνει ελαφρώς (δεν αναφέρομαι στο γνωστο λάϊφσταιλ αλλά στην έννοια emotional αυτή καθ’ αυτή)- μου άρεσε καλύτερα το “negro”, το στόμα μου έκαιγε όποτε το κατονόμαζα. Αλλά στο περιεχόμενο δεν τείθεται σύγκριση. Το μεγαλύτερο μέγεθος δίνει εξ αρχής μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, και στις διαφορετικές ιστορίες, αλλά και στη σύνθεση του ζιν σαν σύνολο. Στο εξώφυλλο δεσπόζει το κόκκινο, και ενώ ο J.N. πάντα δημιουργούσε εικόνες με δυναμικό κοντράστ, εδώ το κοντράστ σπάει κόκαλα. Και το σχεδιό του, και τα μονοσέλιδα, προπάντων όμως οι ιστορίες του είναι έτη φωτός μακριά απ’ το Negro. Στο Negligent Romantix, παρέα στον J.N. κάνουν παλιοί αλλά και νέοι συνεργάτες. Μπορεί να μην “μιλάει” πολύ, αλλα οι εικόνες του Κώστα Μανιατόπουλου παραμένουν εκφραστικά μοναδικές. Η συμμέτοχη του Γιώργου Τραγάκη με προβληματίζει λίγο – ωραίο και δουλεμένο σχέδιο, δεν τείθεται θέμα … αλλά προς τι; Περιμένω με ανυπομονησία τις εκπλήξεις που θα φέρει το #2!"
Μικρό review για το πρώτο τεύχος του Negligent Romantix, στο Περιοδικό "9" (τεύχος 507, Ελευθεροτυπία 15/05/10) στήλη "Bits & Pieces", επιμέλεια: Χρήστος Ξανθάκης
Review για το πρώτο τεύχος του Negligent Romantix, στο Diymusic (από τον Tug)
"Λοιπόν, με λίγα και απλά λόγια. Ότι καλύτερο έχει εμφανιστεί τον τελευταίο καιρό στον ανεξάρτητο χώρο του fanzine. Μακριά από οργή που χάνει το νόημα, μακριά από σιγή που επίσης χάνει το νόημα, μακριά από γραφικά σκίτσα αλλά γεμάτο από σκίτσα με νόημα και συναίσθημα καταφέρνει να δείχνει πιο ώριμο από κάθε άλλη προσπάθεια του Negri (Negro Zines στο παρελθόν) και σε αποτέλεσμα αλλά και σε σύνολο. Οι "ιστορίες" που έχει είναι λίγες και δεν θα πάρει πάνω από μισή ώρα να το τελειώσετε. Οι ιστορίες έχουν αρχή και τέλος, μια υποτονική μελαγχολία που δεν αναλώνεται όμως στο να μένει απλά στον αέρα αλλά σου προσφέρει κατά κάποιο περίέργο τρόπο ελπίδα. Καλύτερη ιστορία από όλες είναι η πρώτη κατά την ταπεινή μου άποψη με πολύ νόημα και εκπληκτικό σκίτσο. Όλες οι ιστορίες πάντως στέκονται σε πολύ καλά επίπεδα και το μόνο που μπορώ να πω κλείνοντας είναι ότι όχι μόνο αξίζει την στήριξη αυτό το φανζιν αλλά και πιθανότατα το επόμενο να είναι ύψιστο σε όλους τους τομείς αν η ωρίμανση σκίτσου και νοήματος συνεχίσει με τέτοιους ρυθμούς."